Mataas na ihi

Kasabay ng aking paglaki at pagkahubog ng aking isipan sa pakikipagsapalaran sa mundong ibabaw, ay marami-rami na rin ang mga klase ng tao na aking nakilala, naka engkwentro, nakadaupang-palad, naging kaibigan at kasangga sa mga pagsubok sa buhay. Iba-ibang asal o pag uugali, kanya-kanyang estilo at strategy para maka-survive at mapanatili ang katayuan na ayon sa kanyang kagustuhan.

Subalit ang kinaiinisan ko sa lahat ay yung mga taong mapagmataas na wala naman palang ibinubuga, mabuti pa yung mamang napanood ko sa peryahan nung ako’y musmos pa lamang ay nagbubuga ng apoy.

Ngunit ang mga ganitong klase ng tao na aking nabanggit ay hindi na sumasayad ang mga talampakan sa lupa, wala namang apoy na maaring ibuga ng kanyang bunganga maliban sa mabantot ay mala imburnal na amoy na tila hindi nakapag tootbrush ng anim na buwan, gusto niya’y mataas palagi ang kanyang ihi sa lahat ng panahon, mabuti sana kung kasing haba ng titi ng kabayo ang kanyang bototoy, eh hirap pa nga niyang dukutin ang kanyang katiting na Vienna sausage kung siya’y iihi. Ubod ng yabang, puro daldal ngunit alam naman ng lahat na wala namang kakayahan. Gusto kong maawa, ngunit paano mo kaawaan ang ganitong klase ng tao na maski sarili ay hindi niya magawang kaawaan. Ang sabi nga ng isang kumpare ko, “nakaka-awa naman daw patayin, pero nakaka-inis namang buhayin”.

Nang hinugot ni alkapon ang nakabaon sa matagal na panahon

The return of the comeback. Ang muling pagbabalik ni alkapon sa kalawakan at muling maghahasik ng kapekpekang kwento at mga kwentong barbero na wala pa ring kwenta ngunit nagkakaroon naman ng katiting na kwenta kahit papano ang aking mga kwento kung meron kayong komento at makuntento na magbasa sa aking mga kwento kabilang na ang mga dupang na tao at tambay sa mga kanto na malapit sa panulukan ng malabon at monumento.

Medyo may kahirapan din pala ang bumangon at umahon sa pagkakalugmok at pagkakabaon sa kumunoy na sinuong, na halos mawala na sa matinong pag-iisip dahilan sa pagkakawindang sa mga pangyayaring kaganapan na hindi ko kelanman inasahang ito’y magaganap sa kabila ng aking pagkaka-alam na matatag kong katayuan. Higit kailan man hindi ko rin inasahan na ang mga kapwa ko tao na aking tinulungan, inalagaan at pinagkatiwalaan ang siyang wawasak sa pader na aking itinatatag sa mahaba ring panahon, at kahit gaano pala katibay ang iyong pundasyon, mala asero o bakal man ang iyong pagkatao kung ito’y kinapitan na ng sangkaterbang kalawang na hindi mo inaasahan at nalalaman, ito’y unti-unting guguho. Sa madalang sabi, nag-alaga ako ng mga Aso na siya rin pala ang nagkakalat ng mga tae sa bakuran ko at mismong kumagat puwet ko.

Kung kaya’t kamakailan bago magpasko, ay muli akong nangibang-bansa, at sa pagkakataong ito, kasama ko naman ang buo kong pamilya na sumakay sa sasakyang pang-himpapawid patungong Europa at duon ginunita ang kaarawan ni bro at sinalubong ang bagong taon kaalinsunod ang pagkakalimot sa mga pangyayaring naganap, at doon, ako’y nagkaroon ng pagkakataon na nakapag-isip, pinagsisihan at itinuwid ang nagawa kong pagkakamali, at higit sa lahat sinikap na makabawi alang-ala sa mga mahal ko sa buhay. Ako’y nadapa ngunit kagyat ding nakabangon at muling hinarap ang panibagong hamon ng buhay at labanan na may paninidigan at prinsipiyong mas matibay.

Nadapa man ako, nasubsob man ang mukha ko sa burak at putik, at kahit man na swak ang pagmumukha ko sa mala-bilaong tae ng kalabaw, madali ko namang nalinis at naibalik sa normal ang mala-adonis kong anyo, nahugot ko rin ang matulis at mahabang na akin din ibinaon sa mahaba-haba ring panahon,……..….ang tinik sa aking dibdib na nagdulot ng kirot at pasakit.

Hindi tulad ng mga hinayupak na ngumatngat sa aking puwet, kasama na ang malanding talipandas na kinakalyo ang tinggil na hanggang ngayon ay kinakamot pa rin ng buwitreng kumakain ng karneng hilaw, maski ubusin niyo man ang hinuthot niyong pera sa akin sa pagpaparetoke ng iyong malaswa at mabantot niyong pagmukmukha kay doktora Belo, wala ng pag-asa na pagbabago. Mabuti pa puntahan nyo na lang si madam auring para magpahula sa kanyang bolang kristal upang alamin kung may pag-asa pa ba na magbago ang mala impakto ninyong anyo.

Baka hindi n’yo pa nakikita ang inyong mga sarili sa salamin???.. ipapakita ko sa inyo.

Eto o............

Ang perpektong kumbinasyon ng mga pagmumukha ninyo, mga hinayupak kayo.......... kumbaga sa tinatakal na ulam sa karinderya, pinagsama-samang pinapaitang kambing, sinampulakan pato, sinabawang dila ng baka at binagoongang baboy.

Amfafanget nyooooo?....buseeeeeeeet!!!!

Virus

Bahagya akong nawala sa mundo sa blogsperyo, sa kadahilanan nitong nagdaang araw ay nawalan ako ng gana upang mag blog, halos hindi ko binubuksan ang aking computer, hindi ko rin nabubuksan ang mga iba’t-ibang website na aking binibisita, maging ang sarili kong blog at mga site na nakabalandra sa aking blogroll, mga komento lang ang aking binabasa.

Tao din lang ako, marunong din masaktan, hindi na rin lingid sa inyong kaalaman ang mga pangyayari sa akin sa mga nagdaang araw, inaamin kong labis din akong nasaktan, kasi nga ordinaryo lang naman akong tao hindi naman ako kapre o halimaw. Bagama’t ako’y me buntot, anim na pulgada lang naman ang haba nito, at sa harapan pa tumubo hindi sa likod, na me dalawa pang bola ng jackstone na tumatalbog kapag ito’y inaalog.

Tumpak ang kasabihang, “learn from your experienced”. Tama, marami talaga akong natutunan sa mga karanasan ko sa buhay, hindi porke’t nakamtam na lahat ang mga mithiin o mga bagay na gustong maabot at makamit maging ito ma’y ambisyon o personal na bagay ay hindi na marunong tumanggap ng pagkabigo, bagkus ito’y gawin na tungtungan upang muling bumangon mula sa pagkakadapa. Tama si Jepoy, I need to move on.

Ang higit na natutunan ko, ay huwag labis magtitiwala dahil marami sa paligid na nakangiti sa iyo, ngunit ang iba sa kanila ay ngiting aso, abutan mo ng isang kamay ngunit buong katawan ay gustong hilain, pagkatapos mong bihisan at pakainin, pagdating ng araw ikaw din pala ang kakagatin.

Ang mga material na bagay o mga pag-aari ay dapat well secured, hindi dapat ma-penetrate ng iba, kailangan ng ibayong pag-iingat, parang virus din yan sa mga computer, mga pen drive na kung saan-saan isinasaksak, at kapag ito’y naisaksak sa iyong computer ay may tendency din itong maka- contaminate, at baka ma corrupt pa ang mga files, at baka pati ang buong operating system ay hindi na mag function ng matiwasay.

In order to avoid virus, there must be “username” and “password”.