Virus

Bahagya akong nawala sa mundo sa blogsperyo, sa kadahilanan nitong nagdaang araw ay nawalan ako ng gana upang mag blog, halos hindi ko binubuksan ang aking computer, hindi ko rin nabubuksan ang mga iba’t-ibang website na aking binibisita, maging ang sarili kong blog at mga site na nakabalandra sa aking blogroll, mga komento lang ang aking binabasa.

Tao din lang ako, marunong din masaktan, hindi na rin lingid sa inyong kaalaman ang mga pangyayari sa akin sa mga nagdaang araw, inaamin kong labis din akong nasaktan, kasi nga ordinaryo lang naman akong tao hindi naman ako kapre o halimaw. Bagama’t ako’y me buntot, anim na pulgada lang naman ang haba nito, at sa harapan pa tumubo hindi sa likod, na me dalawa pang bola ng jackstone na tumatalbog kapag ito’y inaalog.

Tumpak ang kasabihang, “learn from your experienced”. Tama, marami talaga akong natutunan sa mga karanasan ko sa buhay, hindi porke’t nakamtam na lahat ang mga mithiin o mga bagay na gustong maabot at makamit maging ito ma’y ambisyon o personal na bagay ay hindi na marunong tumanggap ng pagkabigo, bagkus ito’y gawin na tungtungan upang muling bumangon mula sa pagkakadapa. Tama si Jepoy, I need to move on.

Ang higit na natutunan ko, ay huwag labis magtitiwala dahil marami sa paligid na nakangiti sa iyo, ngunit ang iba sa kanila ay ngiting aso, abutan mo ng isang kamay ngunit buong katawan ay gustong hilain, pagkatapos mong bihisan at pakainin, pagdating ng araw ikaw din pala ang kakagatin.

Ang mga material na bagay o mga pag-aari ay dapat well secured, hindi dapat ma-penetrate ng iba, kailangan ng ibayong pag-iingat, parang virus din yan sa mga computer, mga pen drive na kung saan-saan isinasaksak, at kapag ito’y naisaksak sa iyong computer ay may tendency din itong maka- contaminate, at baka ma corrupt pa ang mga files, at baka pati ang buong operating system ay hindi na mag function ng matiwasay.

In order to avoid virus, there must be “username” and “password”.

Ang tanging ala-alang naiwan

Tuluyan ng nawala ang talipandas na kinakalyo na ng tinggil, naglaho pati anino ang bruhang manananggal ng lakas, ang impaktitang sumisipsip ng malapot na puting dugo na nagpapalaganap ng lahi sa sanglibutan, basta na lamang lumayas na hindi man lang nagpaalam ng maayos, madali lang naman akong kausap, maski senyas pipi man lang na siya’y yayao na at hindi na kelanman ipapakita ang kasing kapal ng gulong ng truck ang kanyang pagmumukha.

Kasabay ng iyong paglaho, burado ka na rin sa isipan ko, kahit mag crus pa ang landas natin sa mga darating na panahon hindi na kita muling kilala, ituturing na lang kitang bangungot ng nakaraan ko. Alam kong patuloy mo pa rin binabasa ang mga sinusulat kong ito, at alam ko rin na takot kang mag komento dahil baka tuluyan kong sabihin at ibulgar ang iyong pagkatao, sa takot mong hindi ka pa sumisikat ay laos ka na agad.

Ngunit huwag kang mag-alala, kilala mo ang ugali ko, hindi ako ganun, lahat ay mananatiling sekreto. Mumurahin kita hangga’t gusto ko, dahil matindi ang galit ko sa kasalanan mo, isasampal ko lahat sayo ang nagawa mo, at alam kong mas naisin mong manahimik dahil natatakot ka, buset kang talipandas kang kinakalyo ang tinggil.

Siya nga pala, me naiwan kang isang bagay sa aking condo, ang tanging ala-alang iyong iniwan, me nakasabit pang tatlong piraso ng bulbol mo.....

Baka importante pa sau ito, pwede mo pa namang balikan at isuot muli….budburan ko lang ng sili...

Talipandas

Ginulo mo ang dating tahimik kong buhay, nagpumilit kang pumasok sa aking puso bagama’t hindi lingid sa iyong kaalaman na ito’y matagal ng sarado, winasak mo ang seradurang bakal na naka angkla upang ika’y maka pasok sa masikip na ugat na daluyan ng dugo patungo sa pumipintig kong puso, at nang iyong naabot ay pilit mo itong inangkin sa kabila ng lahat na matagal mo ng alam na ang puso kong ito ay nakatali na sa babaeng hinatid ko sa dambana.

Ngunit, dapatwa’t, subalit, pota ka, pinagsamantalahan mo ang aking kahinaan , pilit mong kinamkam ang matagal ng pag-aari ng iba, daig mo pa ang mga land grabber na walang habas na kinalbo ang kabundukan, mas masahol ka pa sa mga pulitikong kupal na ganid at sakim sa kapangyarihan, kabilang ka rin yata sa mga angkan ng ampatuan. Ang mga panahon ko na dapat na ilaan sa aking sariling pamilya ay iyo na ring pinanghawakan, kahati ka na rin sa bawat minuto kahit hindi dapat nakalaan para sa iyo, mas madalas na ngang ikaw pa ang lagi kong nakakasama sa bawat araw na nagdaan sa aking buhay, … punyeta! ang tagal ko ring naging tanga, kay tagal ding panahon na nagpaka alipin sa buwisit na bawal na pag-ibig, kung bakit naman kasi, kung ano yung bawal ay siya pang masarap gawin. Tangenang buset kang talipandas ka, ako’y iyong naging alipin magmula nung iyong pinalasap ang umaagos mong lawa mula sa taluktok ng kambal na bundok, ang dalawa mong siopao na pinapalamanan ko ng tender juicy hotdog.

Sino ba naman kasi ang hindi mababaliw sa husay mo sa kama, sa husay mong sumupsop ng lollipop na dati’y apat at kalahating pulgada lamang ang haba, ngunit ngayon halos umabot na sa anim na pulgada, limas ang sabaw ng dalawang balut na ngayon tila naging penoy na, ang bawat halinghing at makaputol hiningang ungol ang siyang nagsadlak sa akin sa kadiliman na ngayon ako’y gumagapang at naghahanap ng liwanag upang makalabas para makatakas sa kasalanang bunga ng aking kahinaan.

Ngunit ganun pa man, pinanindigan ko ang aking pagkakamali, inihaon kita mula sa putik kung saan ka nalublob noon, binihisan at inayos ko ang gusot-gusot mong buhay, bawat patak ng iyong luha ay aking sinalok, ang iyong mga hinagpis ay aking binigyang pag-asa, ang dating maanghang at maantot mong amoy ay naglaho na dahil binudburan ko ng pabango, pati singit mo ay pinulbohan ko ng johnsons baby powder, na dati ay mukha ka lamang losyang, ngunit ngayon always looks Young. Halos maubos ang laman ng bulsa ko sa kagustuhan kong makamtan mo rin ang kaginhawaan dahil sa awa ko sa iyo noon, bagama’t nasisilip ko na noon na bilmoko ka punyeta kang talipandas ka, patuloy pa rin akong naging tanga. Lahat na yata ng mamahaling alahas ay nabili ko na para sa ‘yo, tinggil mo na lang yata ang walang hikaw.

Hindi ko alam kung matutuwa ba ako nung nakita kitang nakikipaglandian sa isa ring gago na may mas mataas na katungkulan kesa sa akin, hindi ko mawari kung ako ba’y nagagalak o nanghihinayang, tila nag pupuyos ang aking damdamin sa poot, ngunit napag isip-isip ko, marahil ito na ang tamang pagkakataon para matakasan ko ang multo na ako rin ang may gawa, sa iyo na lahat ang iyong mga nahuthot, maliit na bagay lamang yan para sa akin, hindi ko pinanghihinayangan, pwede ko pang maibalik muli kahit sa sandaling panahon lamang, ang higit na mahalaga sa akin ngayon ay maituwid ko na ang aking pagkakamali, iiwanan ang dating daan na aking tinahak noon at ngayon baybayin ang daan ng pagbabago patungo sa kaliwanagan, kaalinsunod ang pagdating ng bagong taon.

At para sa iyo buset kang kinakalyo na ng tinggil,....sana maramdaman mo rin ang lupet na ipinamalas mo, maihian nawa ng aso ang makapal mong pagmumukha habang ikaw ay nakahiga. Tangena kang talipandas ka.